Kategorie
Laserowe leczenie chorób skóry

Laserowe leczenie bielactwa

Bielactwo, znane również jako Vitiligo, to choroba rozjaśniająca skórę nieregularnymi plamami. Zwykle skóra produkuje związek zwany melaniną, która barwi ją na charakterystyczny kolor. Melanina jest wytworem komórek pigmentowych – melanocytów. Pełni ona funkcję ochronną skóry – chroni przed szkodliwym działaniem promieniowania słonecznego, pod wpływem którego ilość barwnika zwiększa się, powodując tymczasową zmianę zabarwienia skóry.

Niektórzy lekarze uważają, że melanocyty są uszkadzane przez słońce, lub poprzez uszkodzenie skóry (cięcie, oparzenie, obtarcie), podczas gdy inni twierdzą, że bielactwo może być przypadkiem, kiedy układ odpornościowy atakuje melanocyty przez pomyłkę. Nie mniej jednak, bielactwo nie jest zaraźliwe i nie wydaje się być dziedziczne.

Vitiligo najczęściej pojawia się w miejscach najbardziej narażonych na działanie promieni słonecznych np. wokół oczu, w fałdach skórnych np. pod pachą, w okolicach znamion i pieprzyków, w obrębie narządów płciowych i wszędzie tam, gdzie skóra została uszkodzona przez ranę lub oparzenie. Czasami pojawia się tylko w jednym miejscu na ciele – jest to bielactwo segmentowe. Mogą to być też objawy innych chorób, takich jak problemy z tarczycą, należy więc udać się do lekarza na badania w celu wykluczenia bielactwa.

Pomimo, że najłatwiej jest po prostu unikać słońca, a białe plamy pokrywać ciemnym podkładem, to jest to tylko tymczasowe rozwiązanie, które nie sprawi, że problem zniknie. Trzeba udać się do lekarza po prawdziwą pomoc, zwłaszcza, że pod pozornym bielactwem mogą kryć się różne inne poważne problemy zdrowotne.

Niektórzy lekarze przepisują kremy steroidowe w celu przyciemnienia jasnych plam. Jednak wiele z tych kremów może spowodować zgrubienia na skórze, zaleca się więc stosowanie ich pod stałą obserwacją lekarza.

Laserowe leczenie bielactwa

Inną możliwością jest fototerapia – laserowe leczenie bielactwa (laser ekscymerowy). Podczas tego zabiegu, skóra jest traktowana specjalnym preparatem (psoralen), a następnie zostaje wystawiona na działanie długich fal ultrafioletowych lasera. Zauważalne efekty widoczne są już po 3 – 5 sesjach. Dawki dopasowuje się w zależności od wieku, typu skóry oraz umiejscowienia zmian. Po pierwszych ośmiu sesjach, oznaki repigmentacji wykazało 95% pacjentów, natomiast 89% uzyskało zadowalające efekty po 3 miesiącach leczenia. Podczas zabiegu mogą pojawić się niewielkie oparzenia i pęcherze, przy czym zmniejszana jest dawka promieni lasera. Wadą tej metody jest wysoka cena zabiegu i ograniczony dostęp. Można ją stosować tylko przy niewielkich zmianach.

Alternatywną opcją jest rozjaśnienie pozostałych części skóry, by dopasować ich kolor do tych pozbawionych barwnika. Taki zabieg jest nieodwracalny, należy go więc przedyskutować ze swoim lekarzem prowadzącym.

Kategorie
Usuwanie pieprzyków

Jak wygląda badanie dermatoskopowe?

Dermatoskopia jest metodą diagnostyczną stosowaną do oceny zmian skórnych. Pozwala ona stwierdzić czy dana zmiana barwnikowa jest groźna czy nie bez pobierania wycinków tkankowych od pacjenta. Każdą narośl przed usunięciem należy najpierw przebadać makroskopowo, palpacyjnie, a następnie dermatoskopowo.

Badanie dermatoskopowe

Urządzeniem jakim posługuje się lekarz przy badaniu jest oczywiście dermatoskop. Jest to urządzenie powiększające obraz nawet do 20 razy. Pozwala ono na nieinwazyjne zbadanie skóry, a oglądane znamię widać w trójwymiarze bardzo wyraźnie dzięki oświetleniu diodowemu. Dzięki temu lekarz nas badający może ocenić czy została naruszona struktura wewnętrzna plamy na skórze, znamieniu czy na pieprzyku.

Na wstępie podajemy lekarzowi niezbędne informacje takie jak:

  • od jakiego czasu trwają zmiany skórne.
  • czy powodują one ból.
  • jak szybko się powiększają.
  • czy znamię było wcześniej wycinane, wyciskane, wymrażane bądź smarowane jakimiś maściami.
  • występowanie w rodzinie podobnych przypadków i obciążeń genetycznych chorób nowotworowych.

Przed samą dermatoskopią zmiany skórne oglądane są przez lekarza w zwykłym oświetleniu. Może on także w razie potrzeby badać okoliczne węzły chłonne. Po wstępnym, ogólnym obejrzeniu pacjenta lekarz przechodzi do badania pod dermatoskopem. Nakłada on cienką warstwę specjalnego olejku na powierzchnię skóry gdzie wystąpiły zmiany. Znamię jest dokładnie oglądane, a następnie fotografowane. Istnieją ścisłe kryteria wg których znamię kwalifikuje się do zmian łagodnych, podejrzanych tzw. atypowych bądź złośliwych.

Czas trwania badania nie przekracza kilkunastu minut. Osoba badana informowana jest o wynikach natychmiastowo. Po przeprowadzonym badaniu należy dostosować się do zaleceń lekarza w szczególności jeśli zadecyduje on o usunięciu znamienia czy innych badaniach. Należy zaznaczyć, że wartość przeprowadzonego badania w dużej mierze zależy od doświadczenia lekarza. Takiemu badaniu mogą poddać się osoby w każdym wieku oraz także kobiety w ciąży. Może być ono wielokrotnie powtarzane, ponieważ nie niesie ono z sobą żadnego ryzyka. Dzięki dermatoskopii lekarz może dokładnie określić dalszy sposób postepowania, ale nie jest on w stanie wystawić skutecznej diagnozy.