Kategorie
Okulistyka

Laserowe leczenie wad wzroku

Laserowe leczenie wad wzroku

Czy zabieg laserowej korekcji wzroku jest bezpieczny?

Tak. Laserowe leczenie wad wzroku jest absolutnie bezpieczne. Badania specjalistów wykazały, że laserowe leczenie jest bezpieczniejsze niż korekcja wady za pomocą soczewek kontaktowych.

Na czym polega zabieg laserowej korekcji wzroku?

Celem laseroterapii jest wymodelowanie rogówki tak, by promienie świetlne były poprawnie skupiane na siatkówce. Do tego celu wykorzystuje się specjalnie do tego przystosowany laser excimerowy.

Jakie badania powinien przejść pacjent przed przystąpieniem do zabiegu laserowej korekcji wzroku?

Zanim pacjent będzie zakwalifikowany do zabiegu przechodzi szereg badań:

  • szczegółowe badanie ostrości wzroku
  • topografię rogówki
  • badanie dna oka
  • badanie długości gałki ocznej

Jakie są przeciwwskazania do zabiegu laserowej korekcji wad wzroku?

  • wiek poniżej 20. roku życia
  • nieustabilizowana wada
  • jaskra
  • zaćma
  • patologie siatkówki spowodowane cukrzycą
  • schorzenia oczu o charakterze zapalnym
  • ciąża
  • laktacja
  • wszczepiony rozrusznik serca
  • choroby psychiczne
  • choroby nowotworowe
  • choroby autoimmunologiczne
  • bliznowce
  • jednooczność
  • niedowidzenie

Laserowe leczenie wad wzroku – omówienie zabiegu

Czy zabieg laserowej korekcji wzroku jest bezbolesny?

Tak. Zabieg jest absolutnie bezbolesny, ponieważ odbywa się pod znieczuleniem miejscowym. Pacjent nie odczuwa praktycznie żadnego dyskomfortu.

Czy zabieg laserowego leczenia wzroku jest wykonywany pod znieczuleniem?

Tak. W tym celu aplikuje się do oka chorego środek znieczulający w postaci kropel.

Czy znieczulenie wykonywane przed laserową korekcją wzroku jest bolesne?

Nie. Znieczulenie nie polega na wykonaniu zastrzyku w okolice oka, ale aplikacji specjalnych kropel znieczulających. Jedyny dyskomfort jaki czuje pacjent to trwające kilka sekund szczypanie.

Jak długo trwa zabieg laserowej korekcji wzroku?

Zabieg laserowej korekcji wad wzroku trwa zaledwie kilkanaście minut.

Czy laserowa korekcja wad wzroku jest zabiegiem trwałym trwały?

Tak. Specjaliści twierdzą, że zabieg laserowej korekcji wzroku w 99% jest zabiegiem trwałym. Rzadko się zdarza, by konieczne było ponowne wykonanie laseroterapii.

Laserowe leczenie wad wzroku – rehabilitacja

Jak długo trwa rehabilitacja po laserowej korekcji wad wzroku?

Z pewnością pacjentowi przyda się kilka dni urlopu, by pozwolić oczom się zregenerować. Potem można przystąpić do codziennych czynności.

Czy zabieg laserowej korekcji wzroku niesie ze sobą jakieś skutki uboczne?

Nie. Jeśli już coś takiego się zdarzy, to ryzyko poważnych infekcji wynosi 1 na 10000, a znacznego pogorszenia widzenia wynosi 1 na 2000.

Czy po zabiegu laserowej korekcji wad wzroku trzeba ograniczyć aktywność fizyczną?

Nie. Na początku oczywiście trzeba się oszczędzać, ale potem spokojnie można wrócić do starych przyzwyczajeń. Dowodem na to jest poddawanie się laserowej korekcji wzroku przez sportowców. Dzięki niej mogą oni bez żadnych przeszkód kontynuować karierę.

Czy podczas laserowej korekcji wad wzroku może dojść do poparzeń?

Nie. Może się wydawać, że działanie lasera polega na wysyłaniu sporej ilości ciepła. Otóż nie. Laser wysyła tylko zimne wiązki światła. Nawet, jeśli podczas zabiegu czuć lekki zapach dymu, to znak, że uwalniają się z niego atomy węgla, które są niezbędne do wykonania operacji.

Czy poruszanie okiem podczas laserowej korekcji wad wzroku może wpłynąć na jakość zabiegu?

Nie. Pacjent może swobodnie poruszać okiem podczas zabiegu. Ruchy narządem wzroku nie wpływają w żaden sposób na przebieg operacji.

Jak dokładny jest zabieg laserowego leczenia wad wzroku?

Zabieg laserowej korekcji wzroku jest bardzo dokładny. Promień lasera jest czterysta razy cieńszy niż włos ludzki.

Jakie choroby i wady wzroku nie dyskwalifikują pacjenta do laserowej korekcji wad wzroku?

  • jaskra
  • jednooczność
  • niedowidzenie
Kategorie
Okulistyka

Laserowe leczenie oczu – przeciwwskazania

Laserowe leczenie oczu

Dobry wzrok jest jednym z najważniejszych czynników stymulujących nasze dobre samopoczucie. Obecnie najskuteczniejszą i coraz bardziej popularną metodą leczenia chorób oczu jest laserowe leczenie oczu. W przypadku tego ważnego zmysłu chcemy jak najwięcej wiedzieć o ewentualnych przeciwwskazaniach do zabiegu. Jednak pamiętajmy, że to nie my sami, ale lekarz specjalista określa naszą predyspozycję do operacji. Oczywiście, zanim okulista zdecyduje o możliwości zastosowania lasera jesteśmy poddawani dokładnym badaniom. Do zabiegu dyskwalifikują nas następujące czynniki:

Laserowe leczenie oczu – przeciwskazania

  • wiek poniżej 20-21 lat

Chociaż oko człowieka nie rośnie, to okres dojrzewania jest czasem, kiedy dochodzi do istotnych procesów, np. rozwija się lub stabilizuje najczęściej spotykana wada – mianowicie krótkowzroczność. Dopiero po jej uregulowaniu może dojść do zabiegu.

  • nieustabilizowana wada

Nieustabilizowana wada nie dotyczy jedynie dzieci i młodzieży w okresie dojrzewania. Problem odnosi się także do ludzi starszych. Co to znaczy, że wada jest nieustabilizowana? Oznacza to, że w ciągu roku nasz wzrok nie powinien ulec większej zmianie niż o 0,25 dioptrii, ale i tak wszystko zależy od indywidualnych predyspozycji pacjenta.

  • choroby i schorzenia oczu

Laseroterapia jest przeciwwskazana jeśli cierpimy na: zaćmę (w początkowym zmętnieniu soczewki), jaskrę, odwarstwienie siatkówki, stany zapalne, patologie rogówki lub suchość oczu. Dlaczego? Ponieważ możemy przez to pogorszyć aktualny stan naszego zdrowia. Oczywiście wykonuje się laserowe leczenie jaskry, ale tylko wtedy, kiedy terapia kroplami okazuje się nieskuteczna. Natomiast w przypadku zaćmy laserowo leczy tylko jej wtórną odmianę.

  • choroby autoimmunologiczne

Choroby układu immunologicznego znacznie obniżają odporność, która jest jednym z najważniejszych czynników kwalifikujących do zabiegu. Niektórych można się pozbyć zmieniając styl życia, jednak inne nie mają takiego prostego rozwiązania. Do chorób autoimmunologicznych należą m.in.: bielactwo, łuszczyca, choroba Basedowa, choroba Crohna, choroba Parkinsona, cukrzyca młodzieńcza, nadczynność i niedoczynność tarczycy, zapalenie mięśni oraz wiele innych. Pacjent, który cierpi na którąś z  wyżej wymienionych chorób dłużej powraca do zdrowia.

  • choroby metaboliczne

Dzięki poprawnej przemianie materii w naszym organizmie dochodzi do wielu istotnych przemian. Ich zaburzenia stymulują nieprawidłowe funkcjonowanie organizmu. Choroby metaboliczne dotykają wiele ważnych układów naszego ciała. Działają przede wszystkim na wątrobę, nerki i kości. Niestety są zazwyczaj dziedziczne – np. cukrzyca. Ale paradoksalnie laseroterapia jest jedyną skuteczną metodą leczenia chorób oczu pacjentów cierpiących na zaburzenia glikemii.

  • silne alergie i atopia

Alergia i atopia są po prostu objawami zapalnymi. Wszelkie stany zapalne dyskwalifikują pacjenta do laseroterapii oczu.

  • choroby infekcyjne

Choroby infekcyjne takie jak: grzybica, gronkowiec, lambioza, ale przede wszystkim choroby infekcyjne oczu sprawiają, że nasz organizm przeżywa stany zapalne, które muszą być wyleczone do czasu laseroterapii.

  • wszczepiony rozrusznik serca

Nie tylko wszczepiony rozrusznik serca, ale i inne implanty elektroniczne dyskwalifikują pacjenta do zabiegu.

  • ciąża i okres karmienia

Kobieta, która jest w ciąży lub w okresie karmienia powinna szczególnie dbać o siebie i dziecko.  Poza tym wahania poziomu hormonów mogą utrudnić zabieg. Laseroterapię (jeśli nie ma innych przeciwwskazań) można wykonać w innym dowolnym czasie.

  • menstruacja

W okresie menstruacji układ odpornościowy kobiety jest słabszy, dlatego laserowa ingerencja w tym czasie nie jest zalecana.

Kategorie
Okulistyka

Laserowe leczenie astygmatyzmu

Laserowe leczenie astygmatyzmu

Nieostrość widzenia jest problemem dotykającym większą część naszego społeczeństwa. Praca polegająca na ciągłym wpatrywaniu się w ekran monitora, zbyt długie przesiadywanie przed telewizorem, czytanie książek w pomieszczeniu słabo oświetlonym i inne tego typu czynniki stymulują nasz wzrok do wytężonego wysiłku. Typowym wadom wzroku takim jak nadwzroczność czy krótkowzroczność towarzyszy jeszcze często niezauważalny astygmatyzm. Jedną z metod jest laserowe leczenie astygmatyzmu.

Co to takiego jest?

Astygmatyzm (inaczej niezborność) to wada wzroku spowodowana przede wszystkim nieprawidłową krzywizną rogówki. Wówczas promienie świetlne niejednakowo załamują się wzdłuż różnych południków gałki ocznej. Nierówna praca mięśni znajdujących się w okolicach soczewki doprowadza do jej zniekształcenia  – w związku z tym nie jest idealnie sferyczna. Mówiąc prościej – wpadająca do oka wiązka promieni świetlnych nie skupia się w jednym punkcie. A to powoduje, że na przykład patrząc na literę i widzimy pochylone o. Są różne typy astygmatyzmu. Jedne dzielimy ze względu na sposób w jaki porusza się oko, a drugie ze względu na charakter krzywizny rogówki. Natomiast, jeśli chodzi o stopień zaawansowania niezborności wyróżniamy:

  • niski – do około 1 dioptrii
  • średni – między 1 a 2 dioptrie
  • wysoki – od 2 do 3 dioptrii
  • bardzo wysoki – 3 dioptrie i więcej

Rodzaje astygmatyzmu ze względu na patologię ruchów oka:

  • Nieregularny – dotyczy chorych po urazach, kiedy powierzchnia rogówki jest nierówna. Patologia oka polega na wytworzeniu się więcej niż dwóch ogniskowych. Korekcję wykonuje się za pomocą szkieł kontaktowych lub przeznaczonych do tego żeli okulistycznych, które wyrównują rogówkę. Nie zaleca się przy tym rodzaju astygmatyzmu korekcji okularowej. Polecana jest natomiast terapia laserowa.
  • Regularny –  w tym przypadku rogówka jest spłaszczona, w związku z tym obraz na siatkówce również ulega spłaszczeniu i oko ma dwie ogniskowe. Leczenie polega na noszeniu specjalnych okularów ze szkłami cylindrycznymi.

Rodzaje astygmatyzmu ze względu na charakter krzywizny rogówki:

  • Nadwzroczny – wówczas oba ogniska oka są poza jego siatkówką.
  • Krótkowzroczny – wtedy oba ogniska oka są przed jego siatkówką.
  • Mieszany –  wówczas jedno ognisko oka jest przed drugim.
  • Nieprawidłowy – w tym wypadku korekcja wzroku jest najtrudniejsza, ponieważ krzywizna rogówki jest nierównomierna.

Leczenie astygmatyzmu 2

Chociaż astygmatyzm bardzo często nie daje żadnych objawów, to przez pewne symptomy możemy stwierdzić, że zaatakował również nasz wzrok. Wada może być również dziedziczna. Badania pokazują, że u coraz większej liczby noworodków stwierdza się zniekształcenie rogówki. Astygmatyzm może być także skutkiem jakiegoś urazu mechanicznego. Wyróżniamy nasŧępujace objawy niezborności:

  • zakłócenia widzenia zarówno z bliska, jak i z daleka
  • bóle głowy
  • zmęczenie oczu
  • w niektórych przypadkach brak wyczucia przestrzeni
  • nadmierne mruganie
  • nadwrażliwość na lampę błyskową aparatu fotograficznego – tzw. fotofobia
  • wyczuwalne napięcie oczne
  • siadanie blisko telewizora, niechęć do czytania i pisania oraz tarcie i mrużenie oczu (szczególnie u dzieci)

Przykład obrazu widzianego przez osobę cierpiącą na astygmatyzm

Leczenie astygmatyzmu 3

Metody leczenia astygmatyzmu:

Przy łagodnej niezborności najpopularniejszą metodą jest wykorzystanie szkieł cylindrycznych. Jednak nie każdy rodzaj astygmatyzmu leczy się w jednakowy sposób. Jak już zostało wspomniane wcześniej – najtrudniej leczy się astygmatyzm nieregularny.  Stosuje się w tym celu specjalne soczewki. Obecnie wyróżniamy trzy rodzaje soczewek: sztywne, gazoprzepuszczalne i kontaktowe. W przypadku astygmatyzmu najbardziej polecane są soczewki silikonowo-hydrożelowe kontaktowe. Dlaczego? Ponieważ niezależnie od tego, co robisz, czy pracujesz, uprawiasz sport lub oglądasz telewizję zapewniają ostre widzenie. Astygmatyzm usuwa się także operacyjnie, np. podczas usuwania zaćmy. Najbardziej nowoczesną metodą jest jednak laseroterapia.

Laserowe leczenie astygmatyzmu to najnowocześniejsza metoda chirurgii refrakcyjnej:

  • Technika „wave front” – to obecnie najczęściej polecana metoda w leczeniu skomplikowanego astygmatyzmu. Na pewno zajmuje więcej czasu ze względu na konieczność dokładniejszych pomiarów., ale zapewnia skuteczne działanie.
  • LASIK – dzięki tej metodzie korygujemy astygmatyzm do 6 dioptrii. Okres rekonwalescencji trwa praktycznie kilka dni.
  • PRK – to inaczej keratektomia fotorefrakcyjna. Zabieg polega na odpowiednim wymodelowaniu rogówki, by skupiała obraz dokładnie na powierzchni siatkówki. Korygujemy nim astygmatyzm do 2,5 dioptrii. Całkowitą zdolność ostrości widzenia pacjent osiąga kilka dni po zabiegu.

Laserowe leczenie astygmatyzmu – przeciwskazania

  • choroby i schorzenia oczu takie jak: zaćma, jaskra, odwarstwienie siatkówki, stany zapalne, patologie rogówki, suchość oczna
  • nieustabilizowana wada
  • choroby autoimmunologiczne, np. łuszczyca
  • choroby metaboliczne, np. cukrzyca
  • skłonność do tworzenia blizn
  • silne alergie i atopia
  • choroby infekcyjne, np. grzybica
  • wszczepiony rozrusznik serca
  • ciąża i okres karmienia
  • wiek poniżej 21 lat (ponieważ wada jest już wtedy ustabilizowana)

Przed zabiegiem laseroterapii niezborności należy:

  • przestać nosić szkła kontaktowe (co najmniej na 3-4 tygodnie przed zabiegiem)
  • nie spożywać alkoholu (przynajmniej na 48 godzin przed zabiegiem)
  • powstrzymać się od wykonywania makijażu i stosowania kosmetyków (na 48 godzin przed zabiegiem)
  • nie odstawiać doustnych tabletek antykoncepcyjnych (na 3 miesiące przed i po zabiegu)

Ważne!

Astygmatyzm jest wadą, która może występować samodzielnie lub wraz z innymi wadami, np. z krótkowzrocznością albo dalekowzrocznością. Najczęściej rozwija się bezobjawowo albo jego symptomy są podobne do tych występujących przy innych schorzeniach. Tylko wizyta w gabinecie okulistycznym może rozwiać nasze wątpliwości. Dlatego nie odkładajmy jej w nieskończoność i regularnie badajmy wzrok.

Kategorie
Okulistyka

Laserowe leczenie krótkowzroczności

Krótkowzroczność jest jedną z najczęstszych wad refrakcji oka ludzkiego. Badania dowodzą, że jej objawy są widoczne już w pierwszych dwudziestu latach życia – zwłaszcza w okresie szkolnym. Dla Azjatów jest ona istną plagą. Dotyka około 60%  całego ich społeczeństwa, gdy tymczasem w Europie ta liczba jest mniejsza niemal o połowę. Najnowsze metody to laserowe leczenie krótkowzroczności za pomocą dwóch metod korekcji wzroku.

Aby rozpoznać krótkowzroczność określa się wielkość i stan układu optycznego narządu wzroku. Charakterystyczne cechy tej wady to: zbyt duże rozmiary oka – szczególnie jego przednio-tylnej części i zbyt duża siła łamiąca elementów optycznych. Wówczas punkt skupienia promieni świetlnych znajduje się przed siatkówką i widziany z oddali obraz jest zniekształcony oraz rozmazany.

Leczenie krótkowzroczności 2

Podział krótkowzroczności ze względu na przyczynę:

  • Osiowa – oś gałki ocznej jest zbyt długa.
  • Krzywiznowa – krzywizna elementów układu optycznego jest zbyt wypukła.
  • Refrakcyjna – siła łamiąca układu optycznego jest zbyt duża.

Krótkowzroczność jest wadą dziedziczną. Wielce prawdopodobne jest to, że jeśli mamy krótkowzroczność to będą na nią cierpiały również nasze dzieci. Jak każde schorzenie oczne ulega ona zmianom na lepsze lub gorsze. Jej największe pogorszenie ma miejsce w czasie dojrzewania, kiedy dochodzi do szybkiego wzrostu ciała człowieka. Współcześnie inne przyczyny krótkowzroczności nie są znane.

Wyróżniamy cztery stopnie krótkowzroczności:Leczenie krótkowzroczności 3

  • Niska – do -3 dioptrii
  • Średnia od -3 do -6 dioptrii
  • Wysoka od -6 do -9 dioptrii
  • Bardzo wysoka od -9 dioptrii

Wysoka krótkowzroczność jest przypadłością głównie małych dzieci. Niska pojawia się zwykle około 10 roku życia. Stabilizacja wady ustaje wraz z zakończeniem okresu dojrzewania, czyli około 20 roku życia. W późniejszym okresie wysoka krótkowzroczność może nieść ze sobą bardzo niebezpieczne powikłania, np. zwyrodnienie naczyniówki i ciała szklistego oraz odwarstwienie siatkówki.

Rodzaje krótkowzroczności:

  • Wrodzona – to taka, z którą się rodzimy. Zwykle wiążą się z nią inne zmiany oczne. Wada jest korygowana, by spróbować osiągnąć normalny poziom ostrości wzroku.
  • Zwykła–  jest spowodowana wzrostem ciała towarzyszącym okresowi dojrzewania. Z jej początkami mamy do czynienia w wieku szkolnym (około 6 – 7 roku życia). Prawidłowa diagnoza i dostosowanie do niej odpowiedniej korekty może doprowadzić wzrok do prawidłowego poziomu.
  • Silna – przy tym rodzaju krótkowzroczności rozmiar oka znacznie odstaje od normy. To niesie ze sobą poważne schorzenia oczne, np. oddzielenie siatkówki czy zaćmę.
  • Tymczasowa – jest najczęściej skutkiem ubocznym przyjmowania leków (sterydów) bądź powikłaniem różnego rodzaju urazów gałki ocznej. W takich przypadkach krótkowzroczność ustaje po kilku tygodniach.

Objawy krótkowzroczności:

Z krótkowzrocznością mamy do czynienia, kiedy musimy znacznie wytężać wzrok, by zobaczyć lub przeczytać coś z daleka. Natomiast nie mamy problemów z widzeniem z bliska. Osoba krótkowidząca zwykle mruży oczy, by widziany przez nią obraz stał się bardziej ostry.

z daleka                          z bliska

Leczenie krótkowzroczności 4

Jak leczyć krótkowzroczność?

Leku na całkowite wyleczenie krótkowzroczności nie ma. Wadę możemy korygować za pomocą specjalnych soczewek wklęsłych, które umożliwiają ogniskowanie promieni świetlnych na płaszczyznę siatkówki. Obecnie mamy dość spory wybór metod leczenia wady, np.

  • Korekcja za pomocą okularów – jest to najprostsza metoda korekcji krótkowzroczności. Szkła za pomocą soczewek wklęsłych wydłużają ogniskową soczewki oka – dzięki temu obraz skupia się na siatkówce, a nie przed nią.
  • Korekcja za pomocą soczewek kontaktowych – zastępuje okularową korekcję wzroku – mają dokładnie takie samo zastosowanie i przez wielu ludzi uznawane są za wygodniejszą metodę.
  • Korekcja za pomocą implantów soczewkowych – są one wszczepiane wewnątrzgałkowo. Zabieg odbywa się pod znieczuleniem (podobnie jak w przypadku operacji zaćmy) i polega na wszczepieniu pacjentowi sztucznej soczewki o właściwie dobranej mocy w miejsce starej. Wraz z postępami korekty wszczepioną soczewkę wymienia się na mocniejszą lub słabszą. Tę metodę wykorzystuje się jedynie u ludzi dorosłych, ponieważ sztuczna soczewka wciąż utrzymuje jednakową wielkość. Naukowcy wskazują na jeszcze jedną wadę – mianowicie implant nie ma zdolności akomodacji – pozwala zachować ostrość widzenia tylko z daleka, a z bliska już nie.
  • Korekcja za pomocą  zabiegu chirurgicznego – przeprowadzana jest, by zmienić krzywiznę rogówki poprzez zastosowanie kilku nacięć rogówki ręcznie (keratotomia promienista) bądź za pomocą lasera (PRK, LASIK).

Laserowe leczenie krótkowzroczności

Laser excimerowy jest ogólnie wykorzystywany w leczeniu wad wzroku – między innymi krótkowzroczności. Obecnie jest to metoda, która cieszy się dużym zainteresowaniem i charakteryzuje się wysoką skutecznością. Dokładność metody jest zdumiewająca, ponieważ wynosi do 0,25 mikrona. Zmianę krzywizny rogówki osiąga się dzięki precyzyjnym nacięciom. Można usunąć odpowiednią ilość jej tkanki, by osiągnąć zadowalające rezultaty. Emitowane przez laser zimne światło daje gwarancję, że oko nie ulegnie oparzeniom.

Laserowe leczenie krótkowzroczności metody korekcji wzroku:

  • LASIK (laser assisted in situ keratomileusis) możemy nim redukować wadę do -13,0 dioptrii. To dwuetapowa metoda, która ma na celu w taki sposób wymodelować rogówkę, by miała zdolność prawidłowo skupiać obraz na siatkówce. Pierwszym etapem jest częściowe odcięcie i odkrycie rogówki za pomocą mikrokeratomu  – czyli specjalnego urządzenia, które stymuluje dokładność zabiegu. Odkryty płat rogówki jest precyzyjnie modelowany, a po zakończeniu operacji umiejscowiony z powrotem na swoje miejsce. Nowoczesna technologia pozwala na przeprowadzeniu korekty jednego i drugiego oka w tym samym momencie. Pacjent odczuwa niewielki dyskomfort jedynie przez kilka godzin po zabiegu. Dodatkowym atutem tej metody jest brak konieczności noszenia opatrunku, a rekonwalescencja jest okresem mieszczących się w czasie kilku dni. Minusem  zabiegu jest natomiast nieprzyjemny efekt skoncentrowanego światła, który może utrudniać prowadzenie pojazdu w nocy.
  • PRK (photo – refraktive keratectomy) – to inaczej fotoablacja rogówki. Korygujemy nią krótkowzroczność od 1,0 do 8,0 dioptrii. Jest metodą fotorefrakcyjną, której celem jest oczywiście odpowiednie wymodelowanie rogówki. Jednak PRK jest zabiegiem silnie działającym na głębokie warstwy nabłonka rogówki i zoperowane miejsce wymaga opatrunku. W związku z tym rekonwalescencja może potrwać nawet kilka tygodni. Efekty zabiegu można ocenić dopiero po pół roku, kiedy ustali się ostateczny kształt rogówki. PRK nie zawsze jest zabiegiem udanym. Nieraz kształt rogówki może być daleki od zamierzonego i doprowadzić do astygmatyzmu. W przypadku większych wad, metoda ta nie daje satysfakcjonujących efektów. Nie daje również możliwości jednoczesnej korekcji obu oczu. Między zabiegiem jednego a drugiego oka musi upłynąć co najmniej trzymiesięczna przerwa.

Laserowe leczenie krótkowzroczności niesie ze sobą dość zadowalające efekty. Nieraz może się zdarzyć, że wykonanie jednorazowego zabiegu daje satysfakcjonujące rezultaty. Jeśli po jednej operacji wada wciąż jest dla nas uciążliwa możemy poddać się kolejnej. Niezależnie od tego na którą metodę się zdecydujemy musimy pamiętać, że każda z nich jest trwała i nieodwracalna. Jakiekolwiek błędy popełnione w trakcie zabiegu są praktycznie nie do poprawienia.

Laserowe leczenie krótkowzroczności – przeciwwskazania

  • choroby i schorzenia oczu takie jak: zaćma, jaskra, odwarstwienie siatkówki, stany zapalne, patologie rogówki, suchość oczna
  • nieustabilizowana wada
  • choroby autoimmunologiczne, np. łuszczyca
  • choroby metaboliczne, np. cukrzyca
  • skłonność do tworzenia bliznLeczenie krótkowzroczności 5
  • silne alergie i atopia
  • choroby infekcyjne, np. grzybica
  • wszczepiony rozrusznik serca
  • ciąża i okres karmienia
  • wiek poniżej 21 lat (ponieważ wada jest już wtedy ustabilizowana)

Laserowe leczenie krótkowzroczności – przed zabiegiem

  • Około miesiąc przed zabiegiem należy przestać nosić szkła kontaktowe.
  • Co najmniej 48 godzin przed zabiegiem zakazane jest spożywanie alkoholu.
  • Na 24 godziny przed zabiegiem należy powstrzymać się od wykonywania makijażu i stosowania kosmetyków.

Jak uchronić się przed krótkowzrocznością?

  • Przede wszystkim należy unikać pracy w nocy, kiedy niemożliwy jest dostęp do naturalnego oświetlenia.
  • Podczas długotrwałej pracy powodującej nadwyrężenie wzroku powinno się stosować częste przerwy.
  • Przy słonecznej pogodzie wskazane jest noszenie okularów przeciwsłonecznych.

A co jeśli już cierpisz na krótkowzroczność?

  • Unikaj ciężkiej pracy fizycznej, by nie doprowadzić do krwawień.
  • Chroń oczy przed oślepiającymi promieniami słonecznymi (zakładaj okulary przeciwsłoneczne).
  • Noś szkła korekcyjne zgodnie z zaleceniami lekarza specjalisty.

Pamiętaj!

Regularne wizyty w gabinecie okulistycznym mogą uchronić Twój wzrok przed zagrożeniem pogłębiania się wady. Jeśli cierpisz na krótkowzroczność bardzo możliwe, że Twoje dziecko również będzie ją miało – koniecznie obserwuj jego wzrok i w razie jakichkolwiek wątpliwości od razu zwróć się do lekarza specjalisty.

Kategorie
Okulistyka

Laserowe leczenie jaskry

Jaskra jest groźną chorobą oczu, która może prowadzić do znacznego pogorszenia wzroku lub nawet do jego całkowitej utraty. Dzieje się tak dlatego, że wewnątrz gałki ocznej podnosi się ciśnienie, które uszkadza nerw wzrokowy i komórki zwojowe siatkówki. Jest to niestety choroba nieuleczalna, jednak jej wczesne rozpoznanie umożliwia zatrzymanie postępu choroby. Jaskra najczęściej rozwija się bezobjawowo, warto więc  od czasu do czasu zajrzeć do okulisty i poprosić go o badanie kontrolne, które może w przyszłości uratować nasz wzrok.

Czynniki ryzyka zachorowania na jaskrę:

  • wiek powyżej 40 lat
  • rasa – u ludzi czarnych, ryzyko wystąpienia jaskry jest 3 -4 razy większe niż u innych ras
  • podatność genetyczna – I stopień pokrewieństwa (rodzice, rodzeństwo)
  • choroby układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, miażdżyca)
  • palenie tytoniu
  • zaburzenia krążenia obwodowego
  • migreny, bóle głowy
  • silne wady wzroku
  • choroby gałki ocznej – retinopatia cukrzycowa, uraz mechaniczny
  • leczenie kortykosteroidami

Liczne leki, które odznaczają się działaniem parasympatykolitycznym mogą zaostrzać przebieg jaskry z wąskim kątem przesączania.

Jaskra jest chorobą przewlekłą, może przebiegać bezobjawowo nawet przez wiele lat. Szacuje się, że ok. 80% osób dotkniętych tą chorobą nie wie, że na nią choruje. Konieczne są więc okresowe badania kontrolne w celu ewentualnego wczesnego wykrycia jaskry. Powinno się je przechodzić przynajmniej raz w roku i za każdym razem przy pogorszeniu widzenia.

Leczenie jaskry 2

Badania, które pozwalają na zdiagnozowanie jaskry:

  • kontrola ciśnienia wewnątrzgałkowego – istnieją różne metody i aparaty, które spełniają tę funkcję: tonometr aplanacyjny Goldmanna, tonometr Pascala, tonometr bezdotykowy „air-puff”, tonometr impresyjny (uciskowy) Schioetza. Pomiar najlepiej wykonywać tym samym aparatem i przez jednego lekarza okulistę. Podwyższone ciśnienie w gałce ocznej nie jest równoznaczne z rozpoznaniem jaskry. Stan podwyższonego ciśnienia w oku, to nadciśnienie oczne;
  • badanie pola widzenia (perymetria) – pozwala określić czy został uszkodzony nerw wzrokowy, którego następstwem są ubytki w polu widzenia. W przypadku szybko postępujących zmian w polu widzenia, należy zwiększyć częstotliwość wykonywanych badań (co 3 miesiące). Badanie jest bezbolesne, polega na sygnalizowaniu przez pacjenta pojawienie się punktu świetlnego;
  • badanie dna oka – wykonywane jest w celu oceny tarczy nerwu wzrokowego, która w sytuacji patologicznej zmienia swoje zabarwienie i rozmiar;
  • badanie oceniające szerokość kąta przesączania (gonioskopia) – badanie przeprowadza się po znieczuleniu kroplowym rogówki za pomocą soczewki zwanej gonioskopem;
  • badanie GDx – ocenia grubość warstw włókien nerwowych siatkówki;
  • badanie HRT – skaningowa tomografia laserowa – przedstawia trójwymiarowy obraz tarczy nerwu wzrokowego;
  • OCT – optyczna tomografia koherentna – nieinwazyjna metoda, pozwalająca na ocenę struktur w obrębie gałki ocznej. Szczegółowy obraz ukazuje poszczególne warstwy siatkówki, co umożliwia ocenę nawet niewielkich zmian.

Objawy jaskry zależą od jej klinicznej postaci. Decydującym czynnikiem jest szerokość kąta przesączania. Mimo minimalnie różnych symptomów, skutki są te same – uszkodzenie lub całkowite zniszczenie nerwu wzrokowego, co może prowadzić do utraty wzroku.

Rodzaje jaskry:

  • jaskra prosta
  • jaskra z normalnym ciśnieniem śródgałkowym
  • jaskra ostra (ostry atak jaskry)
  • jaskra wtórna
  • jaskra z zamkniętym kątem przesączania
  • jaskra z otwartym kątem przesączania
  • jaskra barwnikowa

Objawy jaskry:

  • nagły wzrost ciśnienia w gałce ocznej
  • ból oczu (oka) i głowy w okolicach czoła i skroni, często towarzyszące nudności i wymioty
  • spadek ostrości widzenia
  • zamglenie widzianego obrazu

W przypadku ostrego ataku jaskry wymagana jest natychmiastowa hospitalizacja. Ostra jaskra pojawia się w wyniku nagłego zamknięcia kąta przesączania, co powoduje zablokowanie odpływu cieczy wodnistej z oka. Przez to dochodzi do nagłego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, które znacznie przekracza normalne. Chory widzi wtedy charakterystyczne tęczowe koła wokół źródeł światła, odczuwa silne bóle oka (oczu) i głowy, wymiotuje i obficie się poci. Akcja serca jest spowolniona. Konieczne jest pilne leczenie, ponieważ zignorowanie tych objawów może spowodować nieodwracalną utratę wzroku.

Leczenie jaskry 3

Leczenie jaskry

Leczenie należy rozpocząć przy zaobserwowaniu pierwszych objawów jaskry. Terapia musi być zaakceptowana przez lekarza prowadzącego, ponieważ zbyt wczesne leczenie może przynieść więcej szkody niż pożytku. Leki przeciwjaskrowe nie są obojętne dla organizmu i mogą wywoływać różne działania niepożądane.

Sposób postępowania uzależniony jest od:

  • stopnia uszkodzenia nerwu wzrokowego – im większe, tym silniejsze leczenie;
  • szybkości postępu zmian jaskrowych;
  • współistnienia czynników ryzyka.

W początkowym stadium stosuje się krople do oczu, które obniżają ciśnienie wewnątrz oczu. Niestety ze względu na występujące przez zawartość detergentów  efekty uboczne (suchość oczu, pieczenie, swędzenie, łzawienie oczu), wielu pacjentów rezygnuje z tego sposobu leczenia, narażając się na utratę wzroku. Regularne stosowanie kropli do oczu może utrzymać stan pacjenta pod kontrolą do końca jego życia. Natomiast bez nich może on oślepnąć w ciągu 5 do 10 lat. Nauka jednak ciągle się rozwija, a krople do oczu są udoskonalane. Powstają nowe, niezawierające podrażniających detergentów, krople przeciwjaskrowe.

Laserowe leczenie jaskry

Laserowe leczenie jaskry to metoda, po którą sięga się, kiedy nie pomagają krople, lub leczenie farmakologiczne jest niewskazane. Może się zdarzyć, że po zabiegu laserowym nadal będzie konieczne stosowanie kropli.

Wyróżnia się następujące metody laseroterapii:

  • trabekuloplastyka – najczęściej przeprowadzany zabieg polegający na udrożnieniu kąta przesączania, głównie w przypadku jaskry prostej, barwnikowej lub związanej z pseudoeksfoliacją – laser stymuluje komórki oka, a efektem tego jest zwiększona przepuszczalność cieczy wodnistej, obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego i powiększenie pola widzenia. Zabieg dobrze sprawdza się na pacjentach powyżej 50 roku życia.;
  • irydoplasyka – poszerzenie kąta przesączania, gdy jest on zbyt wąski (w jaskrze z wąskim kątem);
  • irydotomia – wytworzenie w tęczówce dodatkowego otworka, który poprawia krążenie płynu w oku, stosowana głównie w przypadku jaskry wąskiej i zamykającego się kąta przesączania oraz po ostrym ataku jaskry;
  • selektywna laserowa trabekuloplastyka (SLT) – wykonywana laserem YAG i oddziaływuje na komórki trabeculum – nie powodując jednak ich koagulacji, bardzo istotną zaletą tej metody jest możliwość powtarzania. Wynika to głównie z tego, że zabieg nie daje praktycznie żadnych powikłań – nie powoduje ani stanów zapalnych ani krwawienia

Chirurgiczne leczenie jaskry stosuje się gdy leczenie za pomocą kropel lub lasera nie powstrzymało postępu uszkadzania nerwu wzrokowego i nasilających się ubytków pola widzenia. Metoda ta polega na utworzenia nowej drogi odprowadzania cieczy wodnistej poprzez wykonanie niewielkiego nacięcia. Stosuje się tą metodę np. przy ataku ostrej jaskry, kiedy konieczne jest natychmiastowe zmniejszenie ciśnienia wewnątrz gałki ocznej.

Rodzaje operacji przeciwjaskrowych:

  • trabekulektomia
  • irydektomia
  • Fakotrabekulektomia – połączenie operacji zaćmy z operacją przeciwjaskrową

Weryfikacja poprawy stanu zdrowia przeprowadzana jest co 3-6 miesięcy. Należy kontrolować pole widzenia, powtarzać badania gonioskopowe, raz w roku wykonywać badania GDx, HRT, OCT.