Kategorie
Laserowe leczenie chorób skóry

Laserowe leczenie łuszczycy

Laserowe leczenie łuszczycy

Łuszczyca jest jedną z najczęściej występujących chorób skóry, mimo to, nadal do końca nie wiadomo skąd tak naprawdę się bierze. Jednak dzięki odpowiedniemu leczeniu i pielęgnacji, można skutecznie złagodzić jej objawy i poprawić komfort życia chorych. Szacuje się, że na łuszczycę choruje ok. 1 – 3% ludzi na świecie. Choroba ta ma kilka postaci, zależnie od rodzaju zmian i miejsca ich występowania. U większości ludzi najczęściej pojawia się na łokciach, kolanach i owłosionej skórze głowy. Występuje pod postacią czerwonych grudek pokrytych suchymi łuskami. Mogą one występować pojedynczo lub w większych skupiskach. Jest możliwe laserowe leczenie łuszczycy o tej metodzie w dalszej części artykułu.

Wyróżnia się następujące rodzaje łuszczycy:

  • wysiękowa lub odwrócona – zmiany sączące, znajdujące się w fałdach i zgięciach skóry;
  • krostkowa – w obrębie grudek pojawiają się jałowe krosty;
  • kropelkowata – wywoływana zakażeniem paciorkowcowym gardła, obserwowana najczęściej u dzieci i młodzieży;
  • stawowa – zmianom skórnym towarzyszy ból, obrzęk i zniekształcenie stawów palców i/lub kręgosłupa (łuszczycowe zapalenie stawów);
  • uogólniona – zmiany występują na całym ciele – erytrodermia.

Objawy łuszczycy

Łuszczyca ma kilka objawów i zawsze występuje przynajmniej jeden z nich. Ich zróżnicowanie zależne jest od rodzaju choroby.

  • wykwity – przeważnie w odcieniach czerwieni. Wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry. Mogą to być czerwone plamy, grudki lub ropne krosty;
  • łuszczenie – łuski skóry zbierające się na wykwitach mogą być cienkie, lub grube i nawarstwiające się. Przy występowaniu na skórze głowy mogą przypominać łupież;
  • świąd – najczęściej występuje przy nieleczonych zmianach;
  • ból – w przypadku dużych, pękających zmian i łuszczycy krostkowej;
  • gorączka i ogólny zły stan zdrowia – w bardzo skrajnych przypadkach.

Leczenie łuszczycy 2

Cykl życia skóry

Normalny cykl życia zdrowej skóry trwa ok. 28 dni. Komórki naskórka przemieszczają się z warstwy podstawnej, w której są wytwarzane, na powierzchnię skóry, gdzie się złuszczają. U chorych na łuszczycę, cały ten proces trwa nie dłużej niż 4 dni, przez co złuszczanie naskórka jest o wiele bardziej intensywne, a ponieważ komórki naskórka dojrzewają zbyt szybko, tworzą na skórze czerwone grudki. Według naukowców, winę za taki stan ponosi zapalenie skóry właściwej, który z kolei wywoływany jest przez nieprawidłowe działanie układu odpornościowego.

Organizm zaczyna wytwarzać przeciwciała atakujące jego własne tkanki. Nie wiadomo skąd właściwie bierze się autoagresja. Łuszczyca jest chorobą o podłożu genetycznym. Jeżeli występuje u obojga rodziców, u dzieci pojawi się na 70%. Często dziedziczona jest po dalszych przodkach, przynajmniej dwa pokolenia wstecz. Pierwszy rzut łuszczycy występuje przeważnie między 10. a 30. rokiem życia. Zdarzają się też przypadki zachorowań po 70. roku życia, albo we wczesnym dzieciństwie, kiedy choroba pojawi się raz, a potem znika raz na zawsze. Należy wyraźnie zaznaczyć, że łuszczyca nie jest w żaden sposób zaraźliwa.

Przyczyny powstawania łuszczycy

Skłonności do zachorowania przekazywane są genetycznie. Duży wpływ na pojawienie się zmian chorobowych mają następujące czynniki:

  • infekcje wirusowe lub bakteryjne, np. angina, grypa, ospa, zapalenie oskrzeli;
  • stany zapalne np. niewyleczone zęby, zatoki, migdałki;
  • stres – pod wpływem silnych i nieprzyjemnych przeżyć, zwiększa się komórkowa produkcja substancji zapalnych, co powoduje szybsze dojrzewanie komórek naskórka;
  • przyjmowanie niektórych leków np. beta blokerów;
  • mechaniczne uszkodzenia skóry – zadrapania, oparzenia, rozcięcia – objaw Koebnera;
  • częste zmęczenie spowodowane regularnym brakiem snu;
  • zmiany hormonalne w organizmie – dojrzewanie, ciąża, pokwitanie;
  • spożywanie alkoholu – u niektórych może powodować nagły wykwit łuszczycy;
  • palenie papierosów – może powodować nasilenie zmian łuszczycowych zwłaszcza u kobiet;
  • żywność – nie ma określonej zasady na to co jeść a czego nie, gdyż jest to kwestia bardzo indywidualna. Należy obserwować jakie składniki pokarmowe sprzyjają nasilaniu się choroby.

Łuszczyca jest niestety chorobą niewyleczalną. Można skutecznie zaleczyć jej objawy, ale nie daje to żadnej gwarancji, że choroba nie powróci. Remisja, czyli okres, kiedy choroba nie daje żadnych objawów, może trwać nawet kilka lat. Zdarzają się też przypadki, że choroba w ogóle nie wraca.

Leczenie łuszczycy

  • Leczenie zewnętrzne zaczyna się od zdjęcia nawarstwionych łusek w celu zapewnienia lepszego wchłaniania leków przez skórę. Polega to na smarowaniu skóry kwasem salicylowym i mlekowym. Do oczyszczenia skóry głowy, gdzie łuska jest szczególnie gruba, używa się podgrzanej oliwy salicylowej. Po kilku godzinach preparat się zmywa, w włosy wyczesuje grubym grzebieniem.
  • Oczyszczoną skórę smaruje się maściami sterydowymi, cygnoliną, dziegci oraz pochodne witaminy D – wszystkie one mają działanie przeciwzapalne.
  • Przyjmowanie leków immunosupresyjnych oraz pochodnych witaminy A, które działają na układ odpornościowy. W przypadku tych drugich, kobiety powinny unikać zachodzenia w ciążę, ponieważ leki z tej grupy mogą powodować uszkodzenia płodu.
  • Bardzo skuteczną metodą jest laserowe leczenie łuszczycy za pomocą promieni UVA, albo terapia PUVA. Polega to na naświetlaniu zmienionej chorobowo skóry za pomocą lasera po przyjęciu środków światłouczulających.

Fototerapia jest metodą światłoleczniczą, w zależności od długości fal świetlnych wyróżnia się pare rodzajów promieniowania:

  • promieniowanie widzialne
  • promieniowanie podczerwone
  • promieniowanie nadfioletowe

Laserowe leczenie łuszczycy – zabieg

Laserowe leczenie łuszczycy wymaga od 7 – 20 zabiegów w zależności od stadium zaawansowania choroby i obszaru zmienionej skóry. Aby zaobserwować poprawę, potrzebne są co najmniej 4 sesje. Zabiegi przeprowadza się co 3 dni. Każda sesja trwa tylko kilka minut. Wskazaniami do tej czynności są:

  • łuszczyca plackowata
  • łuszczyca owłosionej skóry głowy
  • łuszczyca paznokci (tylko w niektórych przypadkach)

Po takim zabiegu objawy łuszczycy ustępują całkowicie lub prawie całkowicie u 75% pacjentów. Laseroterapia jest bezbolesna, jedynie przy zwiększonej dawce światła może być odczuwane ciepło lub lekkie pieczenie skóry. Jest szczególnie bezpieczna dla skóry głowy i twarzy. Możliwym skutkiem ubocznym takiego zabiegu, jest jego toksyczny wpływ na wątrobę – ze względu na środki światłouczulające.

Leczenie łuszczycy 4

Jak pielęgnować skórę ze zmianami łuszczycowymi?

Należy szczególnie dbać o higienę skóry. Częste mycie wcale nie powoduje pogorszenia jej stanu chorobowego, ale koniecznie trzeba zrezygnować z silnych detergentów na rzecz delikatnego mydła i szamponu przeznaczonego do skóry wrażliwej. Woda, zwłaszcza twarda, wysusza skórę, wskazany jest więc prysznic, ponieważ kontakt z wodą jest krótszy. Kąpiele w wannie nie są zabronione pod warunkiem, że do wody dodawane są preparaty natłuszczające, które zapobiegają nadmiernemu przesuszaniu skóry. Po wyjściu z kąpieli należy dość szybko natłuścić skórę, ponieważ jeszcze rozpulchniona lepiej chłonie tego typu kosmetyki.

Osobom dotkniętym łuszczycą sprzyja klimat nadmorski i kąpiele słoneczne. Słońce ma działanie immunosupresyjne, czyli wpływa na układ odpornościowy. Nawet lekarze zalecają opalanie, oczywiście po uprzednim zastosowaniu kremu z filtrem UV.

Dobrze jest też wybrać się do uzdrowiska specjalizującego się w leczeniu łuszczycy. Można tam skorzystać z kąpieli siarczkowych oraz zabiegów na bazie borowiny.

Kategorie
Laserowe leczenie chorób skóry

Laserowe leczenie egzemy

Egzema jest przykrą chorobą skóry o podłożu alergicznym. Jej pierwszym objawem jest zapalenie wierzchnich warstw skóry, na której pojawiają się niewielkie, czerwone grudki, a z czasem zmieniają się one w pęcherzyki, które pękając, pozostawiają nadżerki. Kiedy dojdzie do zakażenia, mogą się pojawiać zmiany ropne i wydzielina, która zasychając tworzy żółte strupki. Może też wystąpić obrzęk skóry i tkanki podskórnej. Wszystkim tym zmianom towarzyszy uporczywy świąd. Z upływem czasu, skóra się przebarwia i znacznie traci na elastyczności.

Szczególną forma wyprysku jest wyprysk kontaktowy. Powstaje on na skutek bezpośredniego zetknięcia się skóry z alergenem, np. biżuteria, detergenty, kosmetyki. Często do powstawania takiego wyprysku przyczyniają się różne zaburzenia układu krwionośnego, np. żylaki. Najlepszym sposobem na zapobieganie powstawaniu takiego wyprysku jest unikanie kontaktu z alergenem przez całe życie.

Aby unikać substancji uczulających, koniecznie należy je znać. Aby się tego dowiedzieć, konieczna jest wizyta u dermatologa lub alergologa, który może zlecić wykonanie alergicznych testów skórnych z krwi lub płatkowych, a dodatkowo wywiad z pacjentem. Mimo, że każdy pacjent może przeprowadzić testy skórne lub z krwi w prywatnym laboratorium na własne życzenie, to nie jest to dobra metoda diagnozowania. Każde tego typu badanie powinno być przeprowadzane na zlecenie i pod kontrolą prowadzącego alergologa, ponieważ każdy pacjent powinien być leczony i diagnozowany indywidualnie, dlatego, że nie u każdego można zastosować ten sam schemat.

Laserowe Leczenie Egzemy
Laserowe Leczenie Egzemy

Testy skórne wykonuje się poprzez nakłuwanie skóry i wprowadzanie w nakłucie   antygenu. Tym sposobem można zbadać nawet 100 antygenów. Próby wykonuje się najczęściej na plecach lub przedramieniu. Wynik takiego badania można odczytać już po 15-20 minutach. Jeżeli organizm wykazuje alergiczne reakcje na dany antygen, na miejscu wkłucia pojawia się bąbel skórny i zaczerwienienie. W zależności od jego wielkości, stawia się odpowiednią diagnozę.

Testy z krwi są bardziej czułe niż te skórne. W celu przeprowadzenia badania, pobierana jest krew pacjenta, a następnie zostaje ona poddana licznym testom laboratoryjnym na działanie antygenów. To niezastąpiona metoda badania alergii u małych dzieci oraz alergii pokarmowych.

Testy płatkowe wykonuje się w celu potwierdzenia alergii kontaktowej. Ten test nie wywołuje objawów ogólnoustrojowych – tylko miejscowe, w wyniku kontaktu alergenu ze skórą. Najczęstszymi alergenami mogą być: nikiel, chrom, guma, balsam peruwiański, niektóre maści, składniki perfum, dezodorantów i mydeł.

Laserowe Leczenie Egzemy
Laserowe Leczenie Egzemy

Egzema a zioła

Zioła mają niezwykłe właściwości lecznicze i łagodzące. Ich regularne stosowanie pozwala zauważyć naprawdę dobre efekty wspomagające leczenie farmakologiczne.

  • napar z mieszanki kory kaliny koralowej, kory wierzby, ziela fiołka trójbarwnego, korzenia mniszka pospolitego, korzenia kozłka, liścia brzozy, ziela nostrzyka, kłącza tataraku i ziela drapacza lekarskiego – wszystkie składniki należy wymieszać w równych proporcjach po 50 gramów, zalać gorącą wodą i odstawić na 3 godziny. Napar zaleca się pić 3 razy dziennie przed posiłkiem;
  • oliwa dziurawcowa – smarowanie nią jest pomocne przy egzemie usznej – należy podgrzać jedną łyżkę stołową oliwy z oliwek i dodać łyżeczkę soku z dziurawca
  • napar z koniczyny i pokrzywy do picia;
  • odwar z korzenia łopianu do picia;
  • chłodny napar z fiołka trójbarwnego lub koniczyny łąkowej – okłady na skórę;
  • maść nagietkowa lub żywokostowa  – przyspiesza gojenie ran;
  • kompres z wody mineralnej – łagodzi swędzenie;
  • kąpiele z dodatkiem nadmanganianu potasu lub z 2 łyżeczkami sody oczyszczonej – 15 minut takiej kąpieli łagodzi swędzenie skóry;
  • okłady z ziemniaka – łagodzi swędzenie – skuteczne tylko i wyłącznie, gdy nie pojawiły się żadne inne objawy oprócz swędzenia;
  • picie soku z marchwi przed każdym posiłkiem – łagodzi wszystkie objawy;
  • przypieczona cebula – przyłożona do nadżerki i miejsc sączących – łagodzi ich objawy.

Należy jednak pamiętać, że we wszystkim trzeba zachować umiar. Ziół nie powinno się pić dłużej niż przez 3 tygodnie.

Dobry wpływ na poprawę stanu zdrowia skóry może mieć zmiana diety. Należałoby odstawić:

  • krowie mleko
  • nabiał
  • cukier
  • ostre przyprawy
  • kawę
  • herbatę
  • alkohol
  • tłuszcze zwierzęce
  • smażone potrawy

Laserowe leczenie egzemy

Bardzo skuteczną metodą w leczeniu egzemy okazuje się laseroterapia. Prowadzona jest ona za pomocą laserów biostymulacyjnych o średniej mocy 100 – 200 mW. Leczenie wymaga 15 – 20 seansów, które przeprowadzane są codziennie lub co drugi dzień. W zależności od wielkości zmian chorobowych, czas naświetlania skóry może wynosić od 5 do 30 minut. Zabieg przeprowadza się przed naniesieniem jakichkolwiek maści, kremów czy zasypek. Skóra musi być dokładnie oczyszczona spirytusem.

Przy niektórych chorobach skóry wystarcza stosowanie jedynie laseroterapii. W przypadku bardziej złożonych dolegliwości, konieczne jest łączenie jej z innymi stosowanym zewnętrznie środkami doraźnymi. Można ich używać po ok. 1,5 godziny od zakończenia naświetlania.

Laserowe Leczenie Egzemy
Laserowe Leczenie Egzemy

Przeciwwskazania do laseroterapii:

  • choroby krwi
  • choroby układu nerwowego
  • nadczynność tarczycy
  • zaawansowana rozedma płuc, gruźlica płuc, intoksykacja gruźlicza
  • nowotwory złośliwe i nowotwory łagodne w obszarze głowy i szyi
  • podwyższona wrażliwość na oddziaływanie światła
  • zaawansowana cukrzyca

Leczenie uzależnione jest od stopnia zaawansowania egzemy i od jej rodzaju.

  • egzema potnicowa – naświetlanie zogniskowanym lub rozogniskowanym promieniowaniem obszaru zmian chorobowych. Przy rozprzestrzenionym procesie chorobowym oprócz bezpośredniego oddziaływania na ogniska chorobowe, naświetla się także obszary przykręgowe lub punkty akupunktury;
  • egzema modzelowata – naświetlanie ognisk choroby (dłonie, stopy) przeciętnie po 5 min na każde ognisko;
  • egzema pieniążkowata – naświetla się zogniskowanym promieniowaniem poszczególne duże ogniska zmian chorobowych po 1-1,5 min, a także obszary przykręgowe lub punkty akupunktury;
  • egzema podudzi – naświetla się obszary zmian chorobowych promieniowaniem zogniskowanym lub rozogniskowanym. W razie konieczności można stosować naświetlanie obszarów przykręgowych w zależności od lokalizacji ogniska chorobowego;
  • egzema dziecięca – prowadzi się według ogólnych zasad laseroterapii stosowanych w leczeniu egzem, zmniejszając ekspozycję na promieniowanie o połowę w porównaniu z ekspozycją dla dorosłych.
Laserowe Leczenie Egzemy
Laserowe Leczenie Egzemy
Kategorie
Laserowe leczenie chorób skóry

Laserowe leczenie bielactwa

Bielactwo, znane również jako Vitiligo, to choroba rozjaśniająca skórę nieregularnymi plamami. Zwykle skóra produkuje związek zwany melaniną, która barwi ją na charakterystyczny kolor. Melanina jest wytworem komórek pigmentowych – melanocytów. Pełni ona funkcję ochronną skóry – chroni przed szkodliwym działaniem promieniowania słonecznego, pod wpływem którego ilość barwnika zwiększa się, powodując tymczasową zmianę zabarwienia skóry.

Niektórzy lekarze uważają, że melanocyty są uszkadzane przez słońce, lub poprzez uszkodzenie skóry (cięcie, oparzenie, obtarcie), podczas gdy inni twierdzą, że bielactwo może być przypadkiem, kiedy układ odpornościowy atakuje melanocyty przez pomyłkę. Nie mniej jednak, bielactwo nie jest zaraźliwe i nie wydaje się być dziedziczne.

Vitiligo najczęściej pojawia się w miejscach najbardziej narażonych na działanie promieni słonecznych np. wokół oczu, w fałdach skórnych np. pod pachą, w okolicach znamion i pieprzyków, w obrębie narządów płciowych i wszędzie tam, gdzie skóra została uszkodzona przez ranę lub oparzenie. Czasami pojawia się tylko w jednym miejscu na ciele – jest to bielactwo segmentowe. Mogą to być też objawy innych chorób, takich jak problemy z tarczycą, należy więc udać się do lekarza na badania w celu wykluczenia bielactwa.

Pomimo, że najłatwiej jest po prostu unikać słońca, a białe plamy pokrywać ciemnym podkładem, to jest to tylko tymczasowe rozwiązanie, które nie sprawi, że problem zniknie. Trzeba udać się do lekarza po prawdziwą pomoc, zwłaszcza, że pod pozornym bielactwem mogą kryć się różne inne poważne problemy zdrowotne.

Niektórzy lekarze przepisują kremy steroidowe w celu przyciemnienia jasnych plam. Jednak wiele z tych kremów może spowodować zgrubienia na skórze, zaleca się więc stosowanie ich pod stałą obserwacją lekarza.

Laserowe leczenie bielactwa

Inną możliwością jest fototerapia – laserowe leczenie bielactwa (laser ekscymerowy). Podczas tego zabiegu, skóra jest traktowana specjalnym preparatem (psoralen), a następnie zostaje wystawiona na działanie długich fal ultrafioletowych lasera. Zauważalne efekty widoczne są już po 3 – 5 sesjach. Dawki dopasowuje się w zależności od wieku, typu skóry oraz umiejscowienia zmian. Po pierwszych ośmiu sesjach, oznaki repigmentacji wykazało 95% pacjentów, natomiast 89% uzyskało zadowalające efekty po 3 miesiącach leczenia. Podczas zabiegu mogą pojawić się niewielkie oparzenia i pęcherze, przy czym zmniejszana jest dawka promieni lasera. Wadą tej metody jest wysoka cena zabiegu i ograniczony dostęp. Można ją stosować tylko przy niewielkich zmianach.

Alternatywną opcją jest rozjaśnienie pozostałych części skóry, by dopasować ich kolor do tych pozbawionych barwnika. Taki zabieg jest nieodwracalny, należy go więc przedyskutować ze swoim lekarzem prowadzącym.

Kategorie
Laserowe leczenie chorób skóry

Laserowe usuwanie trądziku

Trądzik jest chorobą skóry wywołaną zmianami hormonalnymi, zachodzącymi w okresie dojrzewania. Spowodowany jest głównie nadmierną pracą gruczołów łojowych. Przyczyną powstawania tzw. pryszczy jest nazbyt duża ilość wytwarzanego łoju i rogowacenia komórek, które gromadzą się w przewodzie wyprowadzającym łój i zatykają go. Prowadzi to do nagromadzenia bakterii, mogących wywoływać stan zapalny, który w bardziej zaawansowanym stadium może doprowadzić do pęknięcia ściany przewodu wyprowadzającego. Zapalenie może wniknąć w głąb gruczołu łojowego, przez co grudki stają się duże, czerwone i bolesne. Kiedy krost jest dużo i są trudne do wyleczenia, należy udać się do dermatologa, który wskaże nam najodpowiedniejszy sposób jak pozbyć się trądziku. Metoda powinna być dostosowana indywidualnie do każdego typu dolegliwości i rodzaju skóry.

LECZENIE TRĄDZIKU:

  • preparaty złuszczające naskórek
  • preparaty antybakteryjne stosowane miejscowo
  • antybiotyki miejscowe
  • antybiotyki doustne
  • leczenie hormonalne
  • działające miejscowo retinoidy
  • podawane doustnie retinoidy

Najskuteczniejszą i najtrwalszą metodą likwidowania trądziku jest zabieg przeprowadzony laserem, gdyż leki stosowane powierzchniowo nie są w stanie wniknąć na tyle głęboko, by efektywnie i trwale zlikwidować problem, a preparaty doustne mogą podrażniać wątrobę.

Zabieg laserowy zapewnia trwały efekt gładkiej skóry, która odpowiednio pielęgnowana, w przyszłości jest mniej narażona na kolejne wypryski.

Laserowe usuwanie trądziku 2

Laserowe usuwanie trądziku

Zabieg polega na naświetlaniu zmienionej skóry laserem IPL (420 nm), który wnikając głęboko w skórę, działa bakteriobójczo, obkurcza pory i hamuje wydzielanie sebum. Kuracja rozpoczyna się od dwóch zabiegów na tydzień i przeciąga się na kolejny miesiąc. Pierwszą widoczną poprawą, która następuje dość szybko,  jest złagodzenie zmian trądzikowych i wygładzenie skóry. Główną zaletą tej metody jest mała inwazyjność w stosunku do jego efektu. Bardzo dobrze sprawdza się ona również jako sposób pielęgnacji cery łojotokowej, ponieważ zapobiega powstawaniu zmian trądzikowych.

Przy trądziku bliznowaciejącym i keloidowym, przebarwieniach pozapalnych, satysfakcjonujące efekty zapewnia laser Nd:Yag. Wspomaga odbudowę tkanki podgrzewając punktowo blizny zanikowe. Wpływa to stymulująco na nowo powstający kolagen, który stopniowo je wypełnia. Ta metoda jest wskazana również przy kosmetyce blizn powstałych po ciężkiej ospie.

Laser Er:Glass (1540 nm) pozwala na bardzo dobre odbudowanie skóry właściwej poprzez głęboką penetrację jej warstw i pobudzanie fibroblastów produkujących neokolagen.  Jego działanie polega na podgrzewaniu wewnętrznej temperatury skóry do 50*C. Przez brak jakiegokolwiek wpływu na melaninę, można stosować ten zabieg przy każdym fototypie skóry bez względu na porę roku.

Najbardziej spektakularny efekt, aczkolwiek najbardziej inwazyjny, osiąga laser z funkcją Pixel. Wykonuje on w skórze serię mikro urazów termicznych  na określonych głębokościach stanowiących ok. 80% leczonej powierzchni w celu wytworzenia nowego kolagenu, który odbudowuje powierzchnię skóry. W trakcie przeprowadzania leczenia, zmniejszane są również przebarwienia skórne. Sam zabieg jest bezbolesny, ale można po nim odczuwać lekki dyskomfort porównywalny z niewielkimi oparzeniami słonecznymi, które nie trwają zwykle dłużej niż parę dni. Efekty w postaci gładszej, jaśniejszej skóry i zwężonych porów,  pojawiają się już po ok. 3 tygodniach. Cykl leczenia to 3 zabiegi, które można powtarzać po 4-6 tygodniach.

PRZECIWWSKAZANIA:

  • Opalenizna – należy zaprzestać opalania  (również kremy brązujące) (min. 4 tygodnie przed zabiegiem)
  • Łuszczyca
  • Opryszczka
  • Bielactwo
  • Skłonności do przebarwień
  • Skłonność do powstawania bliznowców
  • Liszaj rumieniowaty powierzchniowy
  • Ciąża
  • Karmienie piersią
  • Stosowanie peelingów i preparatów złuszczających (min. 1 tydzień przed zabiegiem)
  • Stosowanie kosmetyków światło uczulających i preparatów ziołowych (dziurawiec, nagietek, herbaty wyszczuplacjące, retinoidy, tetracykliny, maść z wit. A) (min. 3 tygodnie przed zabiegiem)
  • Przyjmowanie antybiotyków (min. 1 tydzień przed zabiegiem)
  • Przyjmowanie Accutanu (6 miesięcy przed zabiegiem)
  • Spożywanie alkoholu (24 godziny przed zabiegiem)
  • Zaburzenia krzepnięcia lub stosowanie leków obniżających krzepliwość krwi (antykoagulantów)
  • Choroby hormonalne lub endokrynologiczne
  • Epilepsja
  • Nowotwór (w tym przebyty rak skóry)
  • AIDS
  • Zakażenie wirusem HIV