Hemoroidy

Czym są hemoroidy? Są to guzki krwawnicze uszczelniające kanał odbytu każdego zdrowego człowieka. Dzięki nim jesteśmy w stanie powstrzymywać stolec i gazy. Zdrowe guzki nie są ani widoczne, ani wyczuwalne. Hemoroidy to sploty naczyń krwionośnych, wyglądem przypominających gąbkę, na którą składają się małe poduszeczki wypełnione krwią. Przy wypróżnianiu, mięśnie zwieracza rozluźniają się, a krew z hemoroidów cofa się do tętnic, robiąc tym samym miejsce stolcowi.

To, co nam się z nimi kojarzy to ból, świąd i pieczenie, czyli nic innego jak skutki ich zapalenia. Dochodzi do niego wtedy, gdy poduszeczki składające się na guzki krwawnicze nadmiernie wypełniają się krwią, stają się duże i bolesne, a przy defekacji nie opróżniają się całkowicie. Prowadzi to do ich podrażnienia i utraty ich elastyczności. W bardziej zaawansowanym stadium mogą wypaść na zewnątrz.

Hemoroidy charakterystyka 2

Przyczyny powstawania hemoroidów to m.in.:

  • ciąża
  • poród naturalny
  • otyłość
  • brak ruchu
  • zbyt mała ilość spożywanych płynów
  • uboga w błonnik dieta
  • nadmiar ostrych przypraw
  • nadmiar spożywanych słodyczy
  • nadużywanie alkoholu
  • nadużywanie środków przeczyszczających
  • silne parcie podczas defekacji
  • zaparcia
  • uprawianie kolarstwa
  • uprawianie jazdy konnej
  • zawodowe prowadzenie samochodu
  • dźwiganie ciężkich przedmiotów (zwiększa ciśnienie w jamie brzusznej)

Leczenie hemoroidów

Leczenie hemoroidów w początkowym stadium opiera się na zażywaniu tabletek przepisanych przez lekarza i/lub stosowaniu czopków kupionych w aptece (po konsultacji z lekarzem proktologiem). Ulgę mogą przynieść również domowe sposoby na hemoroidy. Są one tylko dodatkiem do farmakologicznej kuracji, same w sobie nie pomogą wyleczyć choroby hemoroidalnej. Pomocne przy wypróżnianiu może okazać się siemię lniane, nasionka babki plesznik, figi, rodzynki i suszone śliwki, które są doskonałym źródłem błonnika potrzebnego do prawidłowego funkcjonowania układu pokarmowego, oraz najskuteczniejszy z tych środków – olej parafinowy, który tworzy na ściankach przewodu pokarmowego i na powierzchni kału śliską warstwę, ułatwiającą jego opróżnianie.

Stosowane środki doustne czy przeciwzapalne łagodzą ból i zmniejszają cierpienie chorego, jednak nie są ostateczną odpowiedzią – działają tylko doraźnie i nie pozwalają na stałe pozbycie się żylaków. Konieczne jest ich chirurgiczne usunięcie.

Metody chirurgicznego usuwania hemoroidów:

  • skleroterapia – wstrzykiwanie do guzków roztworu fenolu, co prowadzi do powstania skrzepliny obniżającej ciśnienie krwi w żylaku, a ten z kolei zanika
  • fotokoagulacja – stosowanie promieni podczerwonych
  • krioterapia – wymrażanie hemoroidów
  • metoda Barrona – zaciskanie na hemoroidach gumek, które powodują jego niedokrwienie i obumarcie, co ostatecznie doprowadza do jego wydalenia z organizmu. (Metoda jest dość ryzykowna, ponieważ obumierający żylak mógł być zasilany przez większą żyłę lub tętnicę. W takim wypadku, jego odpadnięcie może spowodować niebezpieczny krwotok)

Żylaki dzieli się na cztery grupy w zależności od ich stopnia zaawansowania:

  • I stopień – widoczne w badaniu anoskopowym (przy pomocy wziernika), nie wychodzą poza kanał odbytu, nie są wyczuwalne. Najczęściej objawiają się bezbolesnymi krwawieniami
  • II stopień – żylaki wychodzą na zewnątrz kanału odbytu podczas wypróżniania, ale samoistnie wracają do wewnątrz. Obecne krwawienia, ból, świąd, uczucie niepełnego wyróżnienia
  • III stopień – żylaki wychodzą na zewnątrz kanału odbytu podczas wypróżniania i przy wysiłku fizycznym oraz potrzebne jest ich ręczne cofnięcie. Mogą powodować znaczny ból, krwawienie, pieczenie i świąd
  • IV stopień – żylaki są stale uwypuklone na zewnątrz kanału odbytu i nie dają się odprowadzić, powodują krwawienie, świąd i są przyczyną nietrzymania moczu. Stadium bardzo rzadkie

Jak wyglądają hemoroidy? Obrazują to poniższe zdjęcia.

Hemoroidy charakterystyka 3

Główne objawy hemoroidów to:

  • uczucie niepełnego wypróżnienia
  • świąd
  • pieczenie
  • ból (w bardziej zaawansowanym stadium)
  • krew obecna podczas wydalania (krwawienie może mieć różne nasilenia, od lekko zabrudzonego papieru toaletowego do krwotoków, pojawiających się podczas lub po wypróżnieniu)

Najważniejszym elementem jest odpowiednia diagnostyka, gdyż nieprawidłowo przeprowadzona, może doprowadzić do rozwoju choroby lub dużych powikłań jak np. silny krwotok, który może doprowadzić nawet do śmierci.

Diagnostyka polega na zebraniu wywiadu od pacjenta i przeprowadzeniu badań – czasem wystarczy jeden rodzaj, niekiedy potrzebne są wszystkie. Badania te wykonuje się w następujący sposób:
  • badanie per rectum – badanie palcem ostatniego odcinka przewodu pokarmowego
  • badanie anoskopowe – wprowadzenie do odbytu krótkiej rurki ze źródłem światła
  • badanie kolonoskopowe (kolonoskopia) – wprowadzenie przez odbyt giętkiego wziernika z kamerą na jego końcu

Dodaj komentarz