Laserowe leczenie przetok okołoodbytniczych

Zadziwiający jest fakt, że o przetokach okołoodbytniczych na razie wiadomo bardzo mało. Jest to najrzadziej występujące schorzenie proktologiczne. W 90% przypadków nie są znane przyczyny powstania przetok okołoodbytniczych. Dosyć często (ok.30% przypadków) zdarza się, że przetoki powstały z ropieni odbytniczych. Choroba ta najczęściej dotyka osób po 40 roku życia i narażeni na nią są głównie mężczyźni.

Przetoka odbytu jest kanałem wysłanym ziarniną zapalną łączącą otwór wewnętrzny znajdujący się w dnie krypty odbytu z otworem zewnętrznym znajdującym się na skórze w okolicach odbytu. Rozróżnia się cztery podstawowe rodzaje przetok okołoodbytniczych:

  • przetoka międzyzwieraczowa – przebiega ona pomiędzy wewnętrznym i zewnętrznym zwieraczem odbytu i kończy się na skórze okolicy odbytu
  • przetoka przezzwieraczowa – przebija ona wewnętrzny i zewnętrzny zwieracz odbytu i kończy się na skórze pośladka
  • przetoka nadzwieraczowa – przechodzi z przestrzeni międzyzwieraczowej ku górze ponad mięśniem łonowo-odbytniczym i przecina dźwigacz odbytnicy, kierując się ku skórze pośladka
  • przetoka pozazwieraczowa – rozwija się w odbytnicy, proksymalnie do kanału odbytu i przechodzi ponad zwieraczami odbytu kierując się w stronę skóry pośladka

Istnieją jeszcze inne rodzaje przetok i mogą posiadać liczne odmiany anatomiczne i być przetokami wielokanałowymi i charakteryzują się one różnym przebiegiem.

Przetoka najczęściej powstaje z ropienia okołoodbytniczego, w następstwie jego samoistnego drenażu przez skórę okolicy odbytu lub w wyniku jego chirurgicznego nacięcia. U niektórych chorych może pojawić się ból w trakcie defekacji, ale jest on mniejszy niż np. w przypadku szczeliny odbytu. Mogą wystąpić również zmiany wysiękowo-zapalne oraz świąd skóry w miejscach graniczących z odbytem. Objawy jakie jeszcze mogą wystąpić to biegunka i bóle brzucha.

Sposób leczenia zależy od dokładnego rozpoznania przebiegu choroby. Lekarz musi ustalić ujście wewnętrzne i zewnętrzne przetoki oraz jej przebieg względem mięśni zwieraczy odbytu. Badania, które powiedzą nam więcej o przetokach:

  • badanie fizykalne
  • anoskopia, proktosigmoidoskopia, kolonoskopia
  • fistulografia
  • ultrasonografia doodbytnicza
  • rezonans magnetyczny
  • tomografia komputerowa

Leczenie przetok kołoodbytniczych 2

Aby usunąć przetokę w najbardziej delikatny sposób wprowadza się od zewnętrznej strony światłowód radialny o kulistym kształcie końcówki. Gdy światłowód zostanie prawidłowo umieszczony emitowane jest światło lasera, które niszczy tkankę przetoki powodując jej zapadanie się.

Zalety laserowego leczenia przetok okołoodbytniczych:

  • maksymalne zachowanie tkanki mięśniowej – minimalne ryzyko nietrzymania
  • pełna kontrola nad efektem tkankowym
  • brak wycinania i odwarstwiania
  • zabieg odpowiedni dla dowolnej długości przetoki
  • krótki czas zabiegu
  • Możliwość połączenia z innymi rodzajami zabiegów zamykających ujście przetoki
  • szybki proces gojenia

Emisja światła zapewnia efekt fototermiczny na całej długości przetoki dzięki czemu zamyka się ona. Rozmieszczenie światła emitowanego przez światłowód pozwala na uzyskanie optymalnego efektu terapii. Pozycja światłowodu monitorowa jest dzięki doskonałej widoczności końcówki USG.

Przetoka odbytu jest chorobą przewlekłą i bardzo dokuczliwą z powodu ciągle powracających ropni. Pacjent chorujący na przetokę wiąże ogromne nadzieje z leczeniem laserowym. Ze względu na małą wiedzę i różnorodność przetok leczenie nie zawsze jednak okazuje się być skutecznym.

1 Komentarz:

  1. gdzie można poddać się laserowemu leczeniu przetoki