Laserowe Zabiegi - Pierwszy taki portal w polsce

Reklama

Obserwuj nas

Laserowe leczenie nietrzymania moczu u kobiet

Nietrzymanie moczu u kobiet

Schorzenie ginekologiczno-urologiczne charakteryzujące się nietrzymaniem moczu dotyczy głównie kobiet (aż do 60 % populacji). Jest ono bardzo poważne i co najgorsze, liczba dotkniętych tą przypadłością kobiet ciągle wzrasta. Jest to nie tylko problem medyczny, ale także społeczny. Wbrew powszechnej opinii, schorzenie to nie dotyczy tylko i wyłącznie starszych pań – faktycznie, częściej występuje u kobiet w podeszłym wieku, jednakże przypadłość ta może dotknąć również te młodsze. Nietrzymanie moczu to bardzo wstydliwa przypadłość. Często zdarza się, że pacjentki nie przyznają się do tego i nie podejmują też prób leczenia. Lekarze też, niestety, nie starają się pomóc, często ograniczając się tylko do posiewu i analizy moczu oraz przepisania leków przeciwzapalnych. U podłoża tego problemu leżą złożone przyczyny anatomiczne i funkcjonalne.

Czynniki predysponujące:

  • uwarunkowania genetyczne
  • płeć
  • rasa
  • czynniki anatomiczne
  • czynniki neurologiczne
  • czynniki urazowe

Czynniki wywołujące:

  • ciąża
  • wiek

Czynniki przyczyniające się:

  • wiek
  • leki
  • czynniki środowiskowe
  • otyłość
  • zaparcia
  • palenie papierosów
  • infekcje układu moczowego
  • choroby neurologiczne, np. udar, choroba Parkinsona

Postacie nietrzymania moczu:

  • wysiłkowe
  • naglące nietrzymanie moczu
  • nietrzymanie moczu o typie mieszanym
  • nietrzymanie moczu z przepełnienia
  • przejściowe nietrzymanie moczu

Nietrzymanie moczu

Wysiłkowe nietrzymanie moczu

Wysiłkowe nietrzymanie moczu występuje zazwyczaj, gdy wraz z kaszlem, kichaniem, ciężką pracą fizyczną, itp., pojawia się niewielki wyciek moczu bez uczucia parcia. Najczęstszym powodem są zaburzenia statyki pęcherza moczowego i połączenia pęcherzowo-cewkowego przy wzroście ciśnienia śródbrzusznego. Innymi słowy – mięśnie wiotczeją i tym samym powodują zmiany w prawidłowym położeniu pęcherza i cewki. Obniżony pęcherz tworzy z cewką kąt rozwarty zamiast ostrego i uniemożliwia szczelne zamknięcie zwieracza.

Pierwsze objawy:

  • częste oddawanie moczu w małych ilościach
  • parcie na pęcherz
  • wrażenie pełnego pęcherza zaraz po wyjściu z toalety
  • popuszczanie

Choroba ta często dotyczy także młodych mam, gdyż podczas porodu mogło dojść do uszkodzenia mięśni i więzadeł. Nie wolno lekceważyć pierwszych objawów, gdyż im później pacjentka zgłosi się z nimi do lekarza tym trudniej jest ją leczyć.

Trzy stopnie wysiłkowego nietrzymania moczu:

  • I stopień – nietrzymanie moczu następuje tylko w pozycji stojącej
  • II stopień – nietrzymanie moczu występuje zawsze w następstwie wysiłku i napięcia mięśni brzucha
  • III stopień – nawet niewielki wzrost ciśnienia śródbrzusznego w pozycji leżącej powoduje wypływ moczu z cewki – bezwiedna utrata moczu

Naglące nietrzymanie moczu

Naglące nietrzymanie moczu jest spowodowane niezależnymi od woli skurczami wypieracza pęcherza moczowego. Związane jest to z nieprawidłowościami w funkcjonowaniu mięśniówki gładkiej pęcherza moczowego. Pacjentki skarżą się często na nietrzymanie moczu występujące podczas spoczynku i bezwiedną utratę moczu poprzedzoną silnym parciem. Ilość bezwiednie oddawanego moczu jest zazwyczaj dosyć duża, jednak badania neurologiczne często nie wykazują żadnych nieprawidłowości.

Nietrzymanie moczu o typie mieszanym

Zdarza się czasem, iż u pacjentek występują równocześnie oba wcześniej wymienione typy. Typ mieszany jest dosyć skomplikowany, gdyż jest kompilacją dwóch typów nietrzymania moczu. Zwiększa się zatem lista czynników etiologicznych, utrudnione zostaje diagnozowanie oraz leczenie.

Nietrzymanie moczu z przepełnienia

U około 3 – 4% pacjentek występuje upośledzenie kurczliwości wypieracza, które powoduje nadmierne wypełnianie się pęcherza moczowego i w ostateczności do nietrzymania moczu w wyniku przepełnienia. Choroby, jakie predysponują do wystąpienia tego typu nietrzymania moczu to:

  • stwardnienie rozsiane
  • przepuklina jądra miażdżystego krążka międzykręgowego
  • polineuropatia cukrzycowa

Stosowanie różnych leków również może wpłynąć na wystąpienie tego rodzaju schorzenia, np. leki antycholinergiczne, blokery zwojów nerwowych, itp.

Przejściowe nietrzymanie moczu

Ta postać nietrzymania moczu ma bardzo zróżnicowaną etiologię, jednakże ocenia się, iż akurat ten przypadek nietrzymania moczu, jest aż u 30% leczonych kobiet całkowicie odwracalny – pod warunkiem całkowitej eliminacji przyczyny wystąpienia zaburzeń.

Jak wygląda diagnostyka nietrzymania moczu

Podstawą do ustalenia prawidłowej diagnozy jest wzięcie pod uwagę jak największej liczby zgłaszanych objawów. Oprócz udzielenia odpowiedzi na pytania zadane przy przeprowadzeniu zwykłego lekarskiego wywiadu, warto jest też skorzystać ze specjalnie przygotowanych kwestionariuszy, np. kwestionariusz opracowany przez Gaudenza w roku 1972. Następnie należy zbadać stan neurologiczny pacjentki, oraz to czy wystąpiły jakieś zmiany w narządach miednicy małej, które ocenia się dzięki badaniu ginekologicznemu. Główny problem w zdiagnozowaniu nietrzymania moczu to współwystępowanie objawów charakterystycznych dla różnych typów tej choroby. Ważnym źródłem wiedzy dla lekarza jest, tzw. „dziennik mikcji”, w którym chora opisuje epizody bezwiednego oddawania moczu oraz odstępy czasowe występujące między nimi. Kolejnymi testami jakie wykonuje się aby zdiagnozować nietrzymanie moczu to test podpaskowy, który ocenia ilość gubionego moczu oraz test patyczkowy, wykazujący nadmierną ruchomość szyi pęcherza moczowego. Dalszym etapem diagnostyki jest wykonanie badania cystometrycznego. Badanie to daje ogląd na czynność wypieracza i ilość wprowadzanego do pęcherza płynu, przy którym występuje uczucie parcia na pęcherz. Wyniki badania są podstawą do określenia odpowiedniej terapii, następująco:

Pieluchomajtki

Wysiłkowe nietrzymanie moczu:

  • ćwiczenia mięśni Kegla
  • leki adrenergiczne
  • laparoskopowa kolposuspensja sposobem Burcha – plastyka tylna pochwy i krocza
  • ciśnienie zamykające cewki <20 cm TVT lub IVS
  • sztuczny zwieracz AMS

Naglące nietrzymanie moczu:

  • terapia behawioralna
  • farmakoterapia
  • selektywna modulacja nerwów krzyżowych S2-S4

Nietrzymanie moczu o typie mieszanym:

  • ćwiczenia mięśni Kegla
  • terapia behawioralna
  • farmakoterapia
  • laparoskopowa kolposuspensja sposobem Burcha – plastyka tylna pochwy i krocza

W obecnych czasach istnieje możliwość zastąpienia chirurgicznych sposobów leczenia nietrzymania moczu (czyli plastyki tylnej pochwy i krocza), metodą laserową. Zabieg polega na tym, aby ustawić pęcherz i narządy znajdujące się w miednicy we właściwym miejscu i naprawić wszelkie nieprawidłowości anatomiczne, przy pomocy lasera zamiast skalpela. Zabieg laserowy jest o tyle lepszy niż zabieg chirurgiczny, że pacjentki szybciej wracają do zdrowia, odbywa się bezkrwawo, jest szybszy i bardziej precyzyjny. Oczywiście zabieg taki wykonuje się w ostateczności, kiedy wszelkie inne środki zawiodą, także lepiej najpierw spróbować innych metod, chociażby ćwiczeń.

VN:F [1.9.10_1130]
Rating: 7.6/10 (5 votes cast)
Laserowe leczenie nietrzymania moczu u kobiet, 7.6 out of 10 based on 5 ratings
Podziel się:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.