Laserowe leczenie łuszczycy

Łuszczyca jest jedną z najczęściej występujących chorób skóry, mimo to, nadal do końca nie wiadomo skąd tak naprawdę się bierze. Jednak dzięki odpowiedniemu leczeniu i pielęgnacji, można skutecznie złagodzić jej objawy i poprawić komfort życia chorych. Szacuje się, że na łuszczycę choruje ok. 1 – 3% ludzi na świecie. Choroba ta ma kilka postaci, zależnie od rodzaju zmian i miejsca ich występowania. U większości ludzi najczęściej pojawia się na łokciach, kolanach i owłosionej skórze głowy. Występuje pod postacią czerwonych grudek pokrytych suchymi łuskami. Mogą one występować pojedynczo lub w większych skupiskach.

Wyróżnia się następujące rodzaje łuszczycy:

  • wysiękowa lub odwrócona – zmiany sączące, znajdujące się w fałdach i zgięciach skóry;
  • krostkowa – w obrębie grudek pojawiają się jałowe krosty;
  • kropelkowata – wywoływana zakażeniem paciorkowcowym gardła, obserwowana najczęściej u dzieci i młodzieży;
  • stawowa – zmianom skórnym towarzyszy ból, obrzęk i zniekształcenie stawów palców i/lub kręgosłupa (łuszczycowe zapalenie stawów);
  • uogólniona – zmiany występują na całym ciele – erytrodermia.

Objawy łuszczycy

Łuszczyca ma kilka objawów i zawsze występuje przynajmniej jeden z nich. Ich zróżnicowanie zależne jest od rodzaju choroby.

  • wykwity – przeważnie w odcieniach czerwieni. Wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry. Mogą to być czerwone plamy, grudki lub ropne krosty;
  • łuszczenie – łuski skóry zbierające się na wykwitach mogą być cienkie, lub grube i nawarstwiające się. Przy występowaniu na skórze głowy mogą przypominać łupież;
  • świąd – najczęściej występuje przy nieleczonych zmianach;
  • ból – w przypadku dużych, pękających zmian i łuszczycy krostkowej;
  • gorączka i ogólny zły stan zdrowia – w bardzo skrajnych przypadkach.

Leczenie łuszczycy 2

Normalny cykl życia zdrowej skóry trwa ok. 28 dni. Komórki naskórka przemieszczają się z warstwy podstawnej, w której są wytwarzane, na powierzchnię skóry, gdzie się złuszczają. U chorych na łuszczycę, cały ten proces trwa nie dłużej niż 4 dni, przez co złuszczanie naskórka jest o wiele bardziej intensywne, a ponieważ komórki naskórka dojrzewają zbyt szybko, tworzą na skórze czerwone grudki. Według naukowców, winę za taki stan ponosi zapalenie skóry właściwej, który z kolei wywoływany jest przez nieprawidłowe działanie układu odpornościowego. Organizm zaczyna wytwarzać przeciwciała atakujące jego własne tkanki. Nie wiadomo skąd właściwie bierze się autoagresja. Łuszczyca jest chorobą o podłożu genetycznym. Jeżeli występuje u obojga rodziców, u dzieci pojawi się na 70%. Często dziedziczona jest po dalszych przodkach, przynajmniej dwa pokolenia wstecz. Pierwszy rzut łuszczycy występuje przeważnie między 10. a 30. rokiem życia. Zdarzają się też przypadki zachorowań po 70. roku życia, albo we wczesnym dzieciństwie, kiedy choroba pojawi się raz, a potem znika raz na zawsze. Należy wyraźnie zaznaczyć, że łuszczyca nie jest w żaden sposób zaraźliwa.

Przyczyny powstawania łuszczycy

Skłonności do zachorowania przekazywane są genetycznie. Duży wpływ na pojawienie się zmian chorobowych mają następujące czynniki:

  • infekcje wirusowe lub bakteryjne, np. angina, grypa, ospa, zapalenie oskrzeli;
  • stany zapalne np. niewyleczone zęby, zatoki, migdałki;
  • stres – pod wpływem silnych i nieprzyjemnych przeżyć, zwiększa się komórkowa produkcja substancji zapalnych, co powoduje szybsze dojrzewanie komórek naskórka;
  • przyjmowanie niektórych leków np. beta blokerów;
  • mechaniczne uszkodzenia skóry – zadrapania, oparzenia, rozcięcia – objaw Koebnera;
  • częste zmęczenie spowodowane regularnym brakiem snu;
  • zmiany hormonalne w organizmie – dojrzewanie, ciąża, pokwitanie;
  • spożywanie alkoholu – u niektórych może powodować nagły wykwit łuszczycy;
  • palenie papierosów – może powodować nasilenie zmian łuszczycowych zwłaszcza u kobiet;
  • żywność – nie ma określonej zasady na to co jeść a czego nie, gdyż jest to kwestia bardzo indywidualna. Należy obserwować jakie składniki pokarmowe sprzyjają nasilaniu się choroby.

Łuszczyca jest niestety chorobą niewyleczalną. Można skutecznie zaleczyć jej objawy, ale nie daje to żadnej gwarancji, że choroba nie powróci. Remisja, czyli okres, kiedy choroba nie daje żadnych objawów, może trwać nawet kilka lat. Zdarzają się też przypadki, że choroba w ogóle nie wraca.

Leczenie łuszczycy

  • Leczenie zewnętrzne zaczyna się od zdjęcia nawarstwionych łusek w celu zapewnienia lepszego wchłaniania leków przez skórę. Polega to na smarowaniu skóry kwasem salicylowym i mlekowym. Do oczyszczenia skóry głowy, gdzie łuska jest szczególnie gruba, używa się podgrzanej oliwy salicylowej. Po kilku godzinach preparat się zmywa, w włosy wyczesuje grubym grzebieniem.
  • Oczyszczoną skórę smaruje się maściami sterydowymi, cygnoliną, dziegci oraz pochodne witaminy D – wszystkie one mają działanie przeciwzapalne.
  • Przyjmowanie leków immunosupresyjnych oraz pochodnych witaminy A, które działają na układ odpornościowy. W przypadku tych drugich, kobiety powinny unikać zachodzenia w ciążę, ponieważ leki z tej grupy mogą powodować uszkodzenia płodu.
  • Bardzo skuteczną metodą jest laserowe leczenie łuszczycy za pomocą promieni UVA, albo terapia PUVA. Polega to na naświetlaniu zmienionej chorobowo skóry za pomocą lasera po przyjęciu środków światłouczulających.

Fototerapia jest metodą światłoleczniczą, w zależności od długości fal świetlnych wyróżnia się pare rodzajów promieniowania:

  • promieniowanie widzialne
  • promieniowanie podczerwone
  • promieniowanie nadfioletowe

Laserowe leczenie łuszczycy wymaga od 7 – 20 zabiegów w zależności od stadium zaawansowania choroby i obszaru zmienionej skóry. Aby zaobserwować poprawę, potrzebne są co najmniej 4 sesje. Zabiegi przeprowadza się co 3 dni. Każda sesja trwa tylko kilka minut. Wskazaniami do tej czynności są:

  • łuszczyca plackowata
  • łuszczyca owłosionej skóry głowy
  • łuszczyca paznokci (tylko w niektórych przypadkach)

Po takim zabiegu objawy łuszczycy ustępują całkowicie lub prawie całkowicie u 75% pacjentów. Laseroterapia jest bezbolesna, jedynie przy zwiększonej dawce światła może być odczuwane ciepło lub lekkie pieczenie skóry. Jest szczególnie bezpieczna dla skóry głowy i twarzy. Możliwym skutkiem ubocznym takiego zabiegu, jest jego toksyczny wpływ na wątrobę – ze względu na środki światłouczulające.

Leczenie łuszczycy 4

Jak pielęgnować skórę ze zmianami łuszczycowymi?

Należy szczególnie dbać o higienę skóry. Częste mycie wcale nie powoduje pogorszenia jej stanu chorobowego, ale koniecznie trzeba zrezygnować z silnych detergentów na rzecz delikatnego mydła i szamponu przeznaczonego do skóry wrażliwej. Woda, zwłaszcza twarda, wysusza skórę, wskazany jest więc prysznic, ponieważ kontakt z wodą jest krótszy. Kąpiele w wannie nie są zabronione pod warunkiem, że do wody dodawane są preparaty natłuszczające, które zapobiegają nadmiernemu przesuszaniu skóry. Po wyjściu z kąpieli należy dość szybko natłuścić skórę, ponieważ jeszcze rozpulchniona lepiej chłonie tego typu kosmetyki.

Osobom dotkniętym łuszczycą sprzyja klimat nadmorski i kąpiele słoneczne. Słońce ma działanie immunosupresyjne, czyli wpływa na układ odpornościowy. Nawet lekarze zalecają opalanie, oczywiście po uprzednim zastosowaniu kremu z filtrem UV.

Dobrze jest też wybrać się do uzdrowiska specjalizującego się w leczeniu łuszczycy. Można tam skorzystać z kąpieli siarczkowych oraz zabiegów na bazie borowiny.

Author:

Share This Post On
468 ad